Poor little rich Girl

Sinds het begin van de economische crisis klagen autohandelaren steen en been over de teruglopende verkoopcijfers binnen hun branche. Het is werkelijk vreselijk, autoverkopers die duimen zitten te draaien omdat ze niets te doen hebben, receptionistes die bij het minste of geringste een andere baan kunnen zoeken, de mensen van de directie die hun bonussen zien verdampen. Slechts de mensen op de werkvloer hebben nog iets te doen want zij hebben te maken met het herstel, onderhoud en keuring van oude barrels, oud blijft rijden, nieuw komt er nog amper aan te pas vanwege te duur! Zeg nou zelf, een gevulde boodschappenkar in het weekend is toch vele malen belangrijker dan een blik met vier wielen voor de deur dat razendsnel staat weg te roesten. Bovendien moet je er stevig voor betalen dat hij daar staat te roesten, wegenbelasting, je hebt pas recht om je auto te laten wegroesten als je de belasting hebt betaald! Toch zijn de enigen die de crisis bij het garagebedrijf erg vinden, de garagemensen en hun familie. Zij kunnen namelijk minder gevulde koeken per week kopen dankzij die recessie. Al ruim voor de economische crisis zakte de verkoop van auto's in als een pudding van mijn moeder. Teveel drukte in het verkeer, files, parkeerproblemen, agressie in het verkeer, de dure aanschaf en de hoge andere kosten, het heeft allemaal meegespeeld, de auto is niet bepaald populair te noemen, het is dan ook niet voor te stellen dat er over 10 jaar nog auto's zullen rondrijden, tegen die tijd staan er nog een aantal in musea, de rest ligt op de vuilnisbelt. Hoe we ons dan gaan vervoeren? Kweenie, voer voor visionairs en andere geitenbreiers, ik rij in ieder geval zwart!