Holland Now!

Het kuddevolk wil er bij horen, dus er worden oranje tompoucen gekocht, oranje WK-koekjes en bier van de sponsor van Oranje. Om half negen zitten de supporters in hun oranje shirtjes op de bank, thuis, op de camping of in de kroeg. Na wekenlang gezeur in de media over systemen, de kracht en zwakte van 'onze jongens', de aanvaring van Van Persie met een kite surfer, is het nu tijd voor het echte werk, de wedstrijden. De opbouw richting die wedstrijden komt rechtstreeks uit de koker van een oorlogsstrateeg, stap voor stap worden de mensen gek gemaakt, als eerste zijn de klanten in de supermarkt aan de beurt, daarna zijn het de televisiekijkers en krantenlezers. Zij bewerken Jan met de Pet op een dusdanige manier dat Jan slingertjes gaat kopen, ballonnen, bossen worteltjes, opblaasbare klompen en molens voor op het hoofd. Jan gaat na de inname van een flink aantal flesjes bier, van start met het optuigen van zichzelf, zijn huis en zijn straat. Iedereen moet hetzelfde denken, iedereen moet hetzelfde doen, dus oranje, oranje en oranje, liefst op onverstaanbare wijze uitgesproken, maar dat komt van de drank. Tja, dan komt de wedstrijd en ben je afhankelijk van 11 spelers, ze kunnen hun dag niet hebben of allerlei vage pijntjes, met hun verkeerde been uit bed zijn gestapt. Het gehele volk is overgeleverd aan de grillen van 11 gelouterde profs, 11 jochies die stinkend rijk zijn en daardoor niet meer in de maatschappij staan, 11 jochies die zich amper kunnen voorstellen dat mensen besluiten om wat boodschappen uit hun karretje te halen, omdat ze anders niet genoeg geld bij zich hebben, 11 jochies die nooit hebben gewerkt, die echt niet weten hoe Henk Jansen zich voelt, wanneer hij op de steiger staat, die 11 jochies bepalen hoe het gaat met een groot deel van de middenstand want een uitschakeling zou desastreus zijn voor de petjes van Peerke Donders. Het is een rare wereld, stiekum kijk ik toch en juichen doe ik in het geniep, ik ben namelijk voor Engeland. (niet doorvertellen)