Pagina's

Totaal aantal pageviews

dinsdag 8 september 2015

Still Life

De allerlaatste gorgelgeluiden klonken zojuist vanuit het afvoerputje in de badkamer, na een tenenkrommende vier dagen rondom onze nationale schande is iedereen zich aan het 'herpakken'. Het is me ook wat, we zitten in een soort van draaikolk, er is zoveel aan het veranderen in een kort tijdsbestek, je hebt als mens amper de tijd om aan de nieuwe situatie te wennen, ga maar na, waarden die vroeger als vanzelfsprekend werden gezien, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Wat ben ik blij dat ik heb geleefd toen het nog kon. Tijdens de avonden heb ik urenlang gepraat met vrienden en kennissen, muziek geluisterd en zelf gemaakt, spelletjes gedaan, alle kroegen verkend en nog heel veel meer. Het lijkt er op dat volgende generaties die dingen niet meer kunnen doen, een mens kon vertrouwen op een meedenkende overheid, de politie bestond nog uit aardige mensen, het loon kon maar niet op, bij ouderdom of invaliditeit werd je verzorgd, geld dat was gespaard voor de oude dag, werd nog niet gestolen, een roker werd nog niet gezien als een misdadiger, er waren louter twee Nederlandse zenders op televisie, banken leken er te zijn voor de consument. Van alles naar bijna niets, het overkomt momenteel zeer veel mensen, wat moet je ermee? Bij de pakken neerzitten en wachten op wat er komen gaat is de slechtste optie, dat hebben we geleerd van die blindeman met zijn 11 voetballende pubers, we zullen ons moeten aanpassen aan de situatie, de broekriem gaat een paar gaatjes verder dicht en op naar een toekomst met veranderingen. De politiek hebben we niet meer nodig, ze hebben ons beroofd, jarenlang voorgelogen, er was klassenjustitie, discriminatie en iedere vorm van solidariteit lijkt verdwenen. Iedereen gaat naar een basisinkomen en de handhaving blijft bij de politie, die gaat echter zwaar gecontroleerd worden anders vallen er teveel doden. Defensie kan worden afgeschaft want daar hebben we nooit iets aan gehad, in oorlogstijd zijn ze binnen het uur verslagen en in vredestijd heulen ze met de vijand, zie Srebrenica. De zorg en het onderwijs krijgen het geld dat naar 'onze' jongens zou gaan. Een betere verdeling van geld, betere zorg en goed onderwijs, pijlers voor een nieuwe samenleving, laat ze nu maar komen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten