No Fun

De bloesem valt als alternatieve sneeuw in de tuin. De wind neemt toe in kracht en het begint te regenen, we zijn weer terug bij af, het is herfst! Een slecht begin van het weekend en wat is het goed bevallen, die paar dagen zonder regen. De taxichauffeur is resoluut, ik moet een halve minuut wachten voor ik instap want dan is de rooklucht weg. Normaal had ik hem de huid vol gescholden en was ik met de bus gegaan maar ik moest naar een afspraak dus ik besloot om wijs te zijn, mijn mond te houden en de man voor de rest van mijn leven te haten, ik was op tijd voor mijn afspraak. In het ziekenhuis zegt de arts dat mijn tandarts zijn werk niet goed gedaan heeft, net als twee dagen geleden tijdens het bezoek aan de verpleegkundige die geen goed woord overhad voor haar voorganger. Het is vrijdag maar de 13de ligt echt een paar dagen achter de rug, toch doet de wekker niets aan het einde van mijn middagtukkie, dus later uit bed en achter de feiten aanlopen. Boodschappen op een hol en draf om de verloren tijd in te halen en in de avonduren blijkt dat de Duitse minister-president aan het samenspannen is met Europa's nieuwe Hitler. Frau Merkel ziet eruit als een afgrijselijke tante die elk verjaardag weet te verstieren met haar rotopmerkingen, ze zou eigenlijk na de ochtenddouche op de citroenpers gezet moeten worden om het gif eruit te halen, maar die bezuinigingen in de zorg hè.... De nieuwe Europese Hitler heet Erdogan, hij heeft in zijn eentje de persvrijheid de nek omgedraaid door allerlei journalisten gevangen te zetten en kranten die het niet met hem eens zijn worden verboden. We mogen niets kwaads over hem zeggen anders krijgen we een proces aan de broek, de viespeuk met zijn rotkop, dat pokdalige gezicht waarbij je automatisch moet denken aan een slechte adem van warme geitenmelk vermengt met knoflook, dat wanstaltige mens mag ik niet meer beledigen. De rest van de avond was best wel leuk!