Little White Lifeline

Ik ben de nieuwe week heel positief en vol zelfvertrouwen van start gegaan, ik weet dat ik gelijk heb en daarin wordt ik eigenlijk nogeens gesterkt door het feit dat ik vandaag niets heb vernomen van de publieksdienst in Haarlem, wie zwijgt stemt toe. Ik krijg morgen mijn akoestische gitaar terug en in de middag ga ik met mijn advocaat bespreken wat ik ga doen met de stadsbank, als het aan mij ligt komt er een hele hoge claim voor blijvende invaliditeit tijdens mijn werk in het stadhuis en uiteraard moet er zo snel mogelijk een oplossing komen voor de schulden die zijn ontstaan doordat de stadsbank verzuimde haar werk te doen. Het is volledig ondenkbaar dat ik ga leven van 40 euro in de week, een bedrag voor eten, drinken, roken en kleding, ik zie het weekgeld als een regelrechte belediging, door het geblunder van de stadsbank ga ik niet de schraalhans uithangen, daar zoeken ze maar een ander slachtoffer voor. Ik ga morgen voor het eerst dit jaar op mijn fiets, hij is vanmiddag weer in elkaar gezet en ik hoef goddank niet meer met de bus, dat zal heel wat zwartrijden schelen!