Poor Boy

Ik heb het nog vrij lang kunnen uitstellen, maar mijn maag liet mij geen keus: naar de voedselbank, kreng! Ik zit vanaf vorige week donderdag op water en brood, aanvankelijk met pindakaas maar dat was zaterdag op. Ik heb iedere dag wat brood gekregen van bekenden en daarmee kon ik het redden. Roken was helemaal een ramp, vanaf zaterdag heb ik een groot pak halve zware shag kruimeltjes, je krijgt er een vieze smaak van in de mond en bovendien ben ik een zware shag roker. De voedselbank dus, uiteraard had de sociale dienst geen informatie, een verkeerd adres, daar kon ik het mee doen. Internet gaf wel de juiste aanwijzingen, op naar het hoofdkwartier, ik kreeg daar te horen dat ik er absoluut voor in aanmerking kom, even bij de buren, een sociale club, inschrijven en dan is er morgen een voedselpakket. Niet dus, ze gingen officieel en interessant doen, eerst maar eens opzoeken of ik er wel voor in aanmerking kom en daarna werd de agenda getrokken, donderdag terugkomen, ik loop dus mijn pakket van dinsdag mis. Goddank werd ik bij de sociale club geholpen door een man, mijn voormalige hospita, de paranoïde muts die een schuurtje voor 500 euro in de maand verhuurt, werkt daar ook en dan was ik weggelopen. Buiten kreeg ik van een man een zwaar sjekkie en op de terugweg besloot ik om even langs Mike, mijn oude bovenbuurman te rijden. Als we in nood zitten dan kloppen we bijelkaar aan. Hij komt zometeen 5 euro brengen en dat is een pak shag en een heel brood, genoeg tot donderdag want dan staat mijn fooi op de rekening, gelukkig zijn er nog goeie mensen al zijn ze zwaar in de minderheid!