The Prisoner

Ik zat ooit in de gevangenis, 110 dagen in de Oosthoek in Grave, ik ben daar op een absurde manier terechtgekomen, een ruzie in huis met mijn verloofde, een mosselpan met kokende olie over mij heen, een bierfles om mij te verdedigen, een aanklacht wegens mishandeling, voor tien dagen de politiecel, een intrekking van de aanklacht, een officier van justitie die door wilde gaan ivm strafrecht, en daar zat ik dan, moederziel alleen. Ik leerde veel nieuwe dingen, hoe maak ik een staartje, hoe schakel ik een tegenstander uit in vijf seconden, wat doe ik als mijn vloeitjes op zijn, en nog veel meer. Buiten wilde men niets meer van mij weten, het is een schande dat onze zoon in de gevangenis zit! Mijn vader was de enige die ik zag, en af en toe zag ik mijn verloofde alhoewel zij erg druk moet zijn geweest met het verpatsen van mijn gehele cd collectie, ook mijn studio en een heleboel muziekapparatuur moesten eraan geloven, ik heb ze nooit meer teruggezien. In de gevangenis zagen ze de wond van de kokende olie, verbaasde reacties, had je verloofde niet hier moeten zitten in plaats van jij? Wellicht was dat wel zo, ik kon echter niets met dat soort opmerkingen want ik zat vast, mijn 37ste verjaardag was de saaiste van een lange reeks, ze waren toch al nooit zo spectaculair, die verjaardagen van mij. Uiteindelijk werd ik eind mei vrijgesproken, mijn verblijf in de gevangenis heeft justitie goed weten te praten door er rijden onder invloed bij te halen, iets dat geheel nieta met deze zaak te maken had, tja, anders hadden ze mij moeten betalen dus ik begrijp ze wel, uiteraard hield ik geen strafblad over aan dit geintje, toch zal ik het nooit meer vergeten!