Brew For Breakfast

Het is eigenlijk een bizar en schrijnend verhaal, voor mij een bewijs dat de gezondheidszorg grotendeels naar de verdommenis is, vorige week maandag bracht ik Mat voor een spoedopname naar de Brijder, een alcohol en drugs bestrijdingsclub, hij kon met veel moeite lopen, langzaam lopen ging niet want dan zou hij omvallen. Toen hij zijn gesprek kreeg verliet ik het pand, dat soort gesprekken zijn privé, hij werd niet opgenomen, geen plaats, niet ernstig genoeg, verzin maar een smoes, thuis werd hij met veel pijn en moeite weer nuchter en hij wist dat een ruime week te blijven. Gisteren kreeg ik hem aan de foon, hij was aan de Baccardi, wilde coke bestellen, kortom, hij was opnieuw naar de klote omdat hij geen begeleiding heeft gekregen, na het gesprek heb ik slechts kort hoeven nadenken, ik heb hem een mail gestuurd waarin ik aanbood om hier nuchter te worden, ik heb meer ervaring dan 3 sociaal werkers bijelkaar, ik weet waar ik over praat, ik ben ervaringsdeskundige, sociaal werkers halen hun ervaring uit de boeken, na twaalven belde hij, blij dat er toch nog iemand was die hem wilde helpen, rond de middag komt hij, de oplossing om nuchter te worden is vrij simpel, er is hier geen geld, dus drank, laat staan drugs, het behoort tot de onmogelijkheden, daarna volgt stap 2, leren leven in een wereld zonder roesmiddelen, het is moeilijk, zeker op dit moment, maar het kan wel, dominee Slob