BusStop

Ik zat op mijn bank te meimeren, veel meer kan ik op het moment ook niet doen, mijn huis is zo goed als leeg, mijn persoonlijke dingen zijn vrijdag opgehaald door mijn manager, de televisie, een ipod en een dockingstation volgden een dag later, mijn dochters heb ik er gelukkig mee gemaakt. Morgen wordt de rest van de inboedel opgehaald door Haarlemmers voor Haarlemmers, een sociale club die er anderen blij mee gaat maken, dinsdag vertrek ik met mijn gitaar en een trolley met kleding naar het zorghotel, daar heb ik voor 2 maanden geboekt en daarna is er de mogelijkheid om een permanente woning te krijgen. Ik ben hier met niets gekomen en ik vertrek ook met niets, het was te duur om de boel op te slaan, 200 euro per maand is het mij niet waard. Ik heb gisteren een dongel van mijn ex geleend, ik had geen internet vanaf de tweede zondag in december, een groot gemis, zeker als je een nieuwsjunk bent, ik heb wel iedere dag geschreven, als ik in het hotel zit dan plaats ik alles op mijn blog, dan is mijn bureaublad ook eindelijk schoon. Het was een jaar van veel meimeren, uitrusten en nieuw elan opdoen, ik heb hier heerlijk gewoond maar de boel gaat over een maand tegen de vlakte, het zorgt voor veel drukte bij de sociale dienst want er komen veel mensen op straat te staan, vervangende woonruimte is amper te vinden dus ik ben benieuwd hoe ze dat probleem gaan aanpakken, het is en blijft een rare stad, dat Haarlem!