No More Of That

Het leven komt weer aardig op de rails, ik kwam hier met 1 broek, gisteren werd dat aangevuld met een trainingsbroek en vandaag jeans met shirtjes, ik begin ook weer wat te slapen, de tijd van angstdromen en hevig transpireren is voorbij. De nasleep van de laatste dagen in mijn huis is behoorlijk lang, de verhuurder zou daarom best nog een weekje extra huur in rekening kunnen brengen, de op geld beluste dametjes van de verhuurder, de Villexbabes, zijn er toe in staat, ikke, ikke en de huurder kan stikken, ze komen mij nog wel tegen, ooit komt er een actie om mijn gram te halen. Het valt mij op dat in het stadscentrum tegen de gladheid wordt gestrooid, zowel de rijweg als de fietspaden zijn al twee keer gedaan, een schril contrast met de buurt waar ik woonde, daar is nooit gestrooid en ik kon daar wekenlang de deur niet uit, een typische uiting van de klassenmaatschappij waar we alweer enige tijd in leven, nee, de politiek ga ik niet meer in, ik pas bij geen enkele partij, ik ben en blijf artiest, iets dat veel beter bij mij past, met buitenparlementaire acties bereik ik trouwens sneller mijn doelen, let maar op, van mij zijn ze nog lang niet verlost!