Life Is For Living

Ik begin het nu toch echt weer te doen, de hechtingen zijn eruit, ik mag mijn spieren weer belasten en de fiets staat in de oplader, laat het mooie weer maar komen! Die directeur van Chemie-Pack zag ik op de televisie en die zal het waarschijnlijk nooit meer doen, het nieuws over de enorme brand bij zijn bedrijf beheerste wekenlang de media, zijn vergunningen waren aan alle kanten geschonden, hij had geen bedrijfsbrandweer en hij heeft duizenden mensen in gevaar gebracht met zijn chemische rommel. Hij toont voor geen cent berouw, heeft totaal geen empathie voor alle slachtoffers en loopt alleen maar te zeuren over zijn bedrijf en een eventueel faillissement, ik kan maar een ding hopen, zo snel mogelijk een faillissement, rijen deurwaarders op de stoep, leven van 40 euro in de week en vervolgens eindelijk eens stilstaan bij al het leed dat hij een grote groep mensen heeft aangedaan. Ik noem nog niet eens alle deskundigen die de revue zijn gepasseerd om de televisiekijker uit te leggen dat chemische troep in je spruitjes gevaarlijk is, dat je ze eigenlijk alleen nog maar als waxinelichtje kunt gebruiken. De nasleep met al die deskundigen was uiteraard vervelend, bovendien hebben die deskundigen nooit iets toegevoegd aan wat wij allemaal al wisten, de veroorzaker verdient straf, met de directeur van Chemie-Pack komt het nooit meer goed, maar ik doe het dus weer!