Ships

Over 5 dagen ben ik een echte 50 plusser, 51 jaar, normaal gesproken ontgaat mijn verjaardag mij volledig, het is een dag als alle anderen en voor mijn dochters haal ik wat lekkere dingen in huis, maar daar blijft het doorgaans bij. Dit jaar spookt mijn verjaardag extreem door het hoofd, het begon al in april, en steeds maar weer moet ik terugdenken aan 2006, de dag voor mijn verjaardag, de 16e mei, had ik de zorg voor mijn vader, het bleek achteraf de laatste dag te zijn dat hij het nog deed, we gingen naar zijn favoriete visboer en daarna hebben we op de kop van de haven in IJmuiden gekeken naar de zeeschepen die voorbij kwamen, de laatste stop was bij zijn favoriete zangduo, een afspraak die ik vooraf had geregeld, ik heb hem daar voor het eerst en het laatst zien huilen, hij zat ineens vol met emoties en bedankte die mensen voor de lol die ze in zijn leven hadden gebracht. Bij thuiskomst zei mijn vader dat hij een prachtige dag had meegemaakt. Een dag later overleed hij op mijn verjaardag, hij heeft met niemand zo afscheid genomen als met mij en het is een herinnering voor het leven. Met mijn zusters had mijn vader een oppervlakkig contact, met mijn oudste zus was contact onmogelijk want zij stond alleen maar stil bij de manier waarop ze haar veters moest dichtmaken en mijn jongste zus was stoned, dronken of allebei tegelijk. Dat verhaal zit dus inmiddels een maand in mijn hoofd, ik denk dat ik op mijn verjaardag maar eens een kaars voor hem ga opsteken!