Listen To Your Father

Vroeger had je de verhuisverplichting, ik had een ander baantje gekregen bij mijn werkgever en toen moest ik verhuizen naar het verre oosten, ik moest een woning zoeken in een straal van 30 kilometer vanaf Lochem. Het werd Almelo, een van de weinige plaatsen waar een huurwoning nog betaalbaar was, voor 1000 gulden in de maand kreeg ik een kast van een huis, rondom dakterras en 4 slaapkamers, ik was bezweken voor het grote geld, ik verdiende 5000 gulden in de maand en ik dacht nog dat geld gelukkig zou maken, vergeet het maar, terugdenkend heb ik het over de slechtste periode in mijn leven, de Almeloers leken allemaal op elkaar, een varkenskop met snor, enge vrouwen met dikke konten, het leek wel Volendam, een echte inteeltplaats. In de weekenden kon ik gelukkig naar mijn geboorteplaats, ik had daar repetities en op de zaterdagavonden waren er de optredens, cafébezoek en op visite bij vrienden, ik voelde mij niet thuis in het verre oosten, de samenleving was erg gesloten dus ik ging er met niemand om. Mijn vader had het in de gaten, hij kwam regelmatig langs en hij probeerde mij altijd op te beuren, hij zei dat als ik genoeg had van al die rare types, ik mijzelf moest opbeuren, ruik eens aan een hyacint, het liefst een donkerblauwe of een witte, die dingen ruiken heerlijk en het zorgt ervoor dat je al die eikels even vergeet, ik ben zijn wijze woorden niet vergeten, ik denk dat ik ze zelfs nooit meer vergeet, ik heb heel veel geleerd van mijn ouwe, als ik weer eens in de shit zit,dan probeer ik altijd een van zijn wijsheden op te diepen, hé ouwe, nog bedankt, ik zal je nooit vergeten!