Alone In The Crowd

Ik heb er nooit bijbedoelingen mee gehad toen ik geestelijk instortte, nooit gedacht van laat ik maar zielig doen, dan krijg ik wel hulp, dat kon ook eigenlijk niet want ik liet niemand toe, gordijnen dicht, deurbel reageerde ik niet op, telefoon uit, nooit bijbedoelingen gehad dus. Toch heeft het wat opgeleverd, twee sociale clubs hebben zich zorgen gemaakt en willen nu wel ineens luisteren naar mijn klachten, klachten die ik al veel eerder kenbaar had gemaakt maar die waarschijnlijk nooit serieus zijn genomen, ik kreeg vandaag van beide clubs telefoontjes, bij eentje ga ik morgenochtend langs en daar gaat dan alles opnieuw aan bod komen, de andere club zit in de starthouding, het moet kennelijk eerst volledig mis gaan, willen ze in actie komen, zelfde verhaal als bij Mat eigenlijk met die crisisopname, dat duurde drie weken, hij moest eerst een teamleider een knal verkopen voordat hij serieus werd genomen. Mijn klachten zijn ook vrij simpel, ik ben gepiepeld bij die afspraken met de stadsbank, ik had geen enkele schuld voordat ik met ze in aanraking kwam, door hun toedoen heb ik overal schulden, verder heb ik hulp nodig bij de administratie, na de beroerte kan ik dingen niet meer overzien, niet meer ordenen, het is in 2008 al uit een test gekomen bij Heliomare, een revalidatieclub waar ik destijds 8 weken zat. Ik hoop dat het allemaal iets gaat opleveren, we moeten allemaal verder in de vaart der volkeren en ik heb geen zin om dagelijks aan geld te moeten denken, er zijn wel leukere onderwerpen te bedenken, muziek, vrouwen, schrijven, mijn meiden, London, noem het maar op. Ik begin die plaats trouwens behoorlijk te missen, het mag niet lang meer duren dat ik daar een tijdje ben om weer op adem te komen, vooralsnog een lekker dagje!