I'm Alive!

Het was een vreemde periode, een zorghotel dat onvergelijkbaar was met de vorige keer, en nu zit ik ineens in een huis van 80 m2, volledig ingericht, alle faciliteiten, edoch, een gebroken enkel, dus gips tot mijn knie. Het hotel leek dit keer op Fawlty Towers in het kwadraat, de reiniging bestond uit het indrukken van een luchtverfrisser en door de plakkerigheid in mijn kamer, bleef ik met een voet hangen, een val, een dikke enkel, die gebroken bleek te zijn, als gevolg. Toch is er bij mij geen enkel gevoel van rancune, integendeel, ik heb besloten om ze te helpen, ik wil helpen om ze weer gezond te maken, vorige jaar hebben ze mij gigantisch geholpen, dat vergeet ik niet snel, ik biedt mij aan als interim-manager, er is slechts een eis van mijn kant, ik moet uit de schulden komen, niet moeilijk met een schuld van 5000 euro, ik lever na zes maanden een gezond hotel af, met medewerkers die weer lol hebben in hun functie, een win-win situatie wordt zoiets tegenwoordig – geloof ik-, genoemd. Het zal wel, vrienden help ik in geval van nood, volgende keer meer over mijn huisje en de operatie die aanstaande is, het leven blijft toch erg vreemd, geef mij maar muziek!