Bartie Slob is Wakker!!!!

Ik heb er een halve dag van moeten bijkomen. Een volle tribune met bezoekers en een tv camera die ik amper kon ontwijken. Stoned als een garnaal bleef ik het publiek aankijken en de camera gaf ik mijn rocksterrenblik. Ik had thuis al mijn kettingen omgedaan maar de make-up was ik vergeten. Toch voelde ik mij in mijn element met al die aandacht, ik voelde mij eindelijk weer thuis. Zo n vergadering gaat doorgaans over tunnels of straatnaamborden maar dit keer ging het ergens over. Een artiest geilt op aandacht, hij speelt met de camera’s en flirt met de meisjes op de tribune, de jongens krijgen een kameraadschappelijke blik, zo eentje van ik ben een van jullie. Daarna is er altijd de ruis, een groot zwart gat want je gaat slapen en pas de volgende dag kom je een beetje bij. Opeens kom ik tot de conclusie dat de artiest wakker is geworden. Vier maanden te vroeg want totdan duurt de politiek. Ik vraag mij af of ik hem al die tijd kan temmen want hij kan erg wild zijn. Je kunt ook eigenlijk niet een Crybaby in de gemeenteraad zetten, daar komt altijd rottigheid van en er is bovendien niet goed over nagedacht. Er is veel te weinig publiek en dan krijg ik altijd honger naar meer. Ze hebben de artiest in mij wakker gemaakt en ik ben daar klaar mee want vooralsnog zit ik in mijn poppenhuisje. Een Crybaby hoort eigenlijk op een hotelkamer en niet in een afgedankte oude schuur. Ik ga maar eens kijken of ze het accepteren als ik hotelkamers ga declareren.