Forza HFC Haarlem

Het was een extreem lange nacht. De regen op mijn platte dak met geschutskoepeltje zorgde voor zoveel geluid dat ik de slaap niet kon vatten. Als ik niet kan slapen ga ik liggen denken en in dit geval was het tijd voor herinneringen, 49 jaar aan herinneringen. Vanavond komt in de gemeenteraad de slechte situatie bij HFC Haarlem aan bod. De club heeft voor veel herinneringen gezorgd want ik ben er mee opgegroeid. Ik heb op de onoverdekte zittribune gezeten en later werd het de staantribune achter het doel. De tijd van koetjesrepen en later de vele interviews voor Nieuwe Revu en de radio. Toen ik het nieuws las bij Happy Radio mocht ik altijd op de eretribune zitten en de koffie stond klaar in de businessclub. De zender was sponsor, vandaar mijn privileges. Ik moest denken aan leuke Belgen en een wedstrijd in de Kennemer sporthal. Er zijn nog veel meer herinneringen maar zolang duurde de nacht niet. Vanavond is er weer een avondje voetbal maar dit keer in de raadszaal. Hoe het ook zal gaan, mijn stem zal altijd ten faveure van de club zijn. Ik zal altijd in het belang van de club kiezen want dat hebben ze verdiend. Niet door al die mooie herinneringen want die waren gewoon meegenomen. De ronduit smerige geur van pies en opgehoopt kots zorgde op die zondagmiddag in de jaren negentig voor een rotgevoel waar ik nu op kan terugkomen. De gemeente was destijds huisbaas en een van het slechte soort. Vanavond kan de gemeente veel goedmaken want het is payback-time zoals ze dat in Engeland zeggen. Over vijf jaar wil ik met mijn dochter een seizoenskaart voor de eretribune. In de rust nemen we koffie in de kantine en gaan we zitten mopperen op de stomme beslissingen van de arbitrage. Vanavond gaan we in de raadszaal ervoor zorgen dat die mogelijkheid ons niet wordt ontnomen.