You Can't Hurt A Memory

Dat was vreemd zeg, ik kreeg daarnet een klik in mijn hoofd en opeens kan ik haar alles vergeven. Een overleden zoon, 3 maanden gevangenis en het ergste was nog dat ze mijn hele cd collectie heeft opgerookt. Mijn mini studio, de gitaren en de microfoons, alles was opgegaan aan de crack. Ik kan het ineens vergeven want we hebben een prachtige tijd gehad. Anderhalf jaar lang waren we de Bonnie en Clyde van de Bijlmer en thuis in Doetinchem was ik haar Bartie en zij was mijn verloofde. Zoveel ellende en dan toch ineens zo n omslag. Ik heb niet gedronken, ik ben hooguit knetterstoned maar dat moet ik van de dokter dus daar heb ik een vergunning voor. Zelfs de Heer heb ik niet gezien, hooguit mijn hospita dus schiet mij maar lek. Het waren eigenlijk best leuke jaren en wat hebben we veel Gelderlanders opgelicht. Het zou zomaar kunnen dat ik daarom ben gescheiden, dat ze haar op mij hebben afgestuurd om mij de rekening te presenteren voor al mijn streken Het hield eigenlijk op toen Eric was overleden. Hij was onze zoon en kwam voort uit een onstuimige nacht bij van der Valk in Vianen. De maanden daarna waren wij een rockechtpaar in Doetinchem, we leefden van mijn voorschot bij de platenmaatschappij en als zij geld nodig had voor drugs dan trokken wij vaak naar het Spijkerkwartier in Arnhem. De hoeren kenden mij al snel en op straat noemde iedereen mij Herman omdat ik nogal op Brood leek. Na een tijdje kwam mijn verloofde dan weer terug met een beha vol coke. Genietend van het landschap en van onze streken reden wij dan terug naar Doetinchem om de drugs op te maken. In de avond maakte zij heerlijke Surinaamse maaltijden en voor het slapen gaan hadden we seks totdat wij moe waren. Een leuk stel voor op de foto. Ik heb van haar geen foto meer maar dat is niet erg want zij zit van binnen heel erg diep gegrift, waarschijnlijk met een stift, en die herinnering die raak ik nooit meer kwijt.