I’m Gonna Be A Rich Boy Again!

Ik begin de dag en eigenlijk de rest van mijn leven vol positivisme, dat arm zijn begint mij behoorlijk de keel uit te hangen, ik heb genoeg van allerlei dreigbrieven zoals laatste aanmaningen en brieven van de gemeente. Bovendien wordt je in zo’n arme situatie als een hond behandeld. Ik heb ook genoeg van belachelijke situaties, zoals waar ik nu nog inzit, dat ik ouwe sjekkies moet openmaken om er, als er dan weer genoeg sjek op tafel ligt, er een nieuwe van te kunnen maken, je krijgt er zwarte vingers van, het stinkt en het lijkt mij niet gezond. Toen ik lag te meimeren in mijn mandje bedacht ik een reddingsoperatie, ik heb daarbij geen geld van anderen nodig om er weer bovenop te komen, ik heb slechts mijn manager nodig voor advies, zo’n ster ben ik namelijk niet met financiën. Ik ga vandaag alle zogenaamde diensten van de stadsbank en de sociale dienst opzeggen, ze blijken bij nader inzien niet zo sociaal te zijn, eerder het tegenovergestelde. Vervolgens wat rekeningnummers wijzigen in de stad en daarna moet de bal gaan rollen, ik betaal dan spoedig alles af met mijn belastingteruggave, krijg gewoon mijn wachtgeld zodat ik weer normaal kan leven en klaar is Kees! In maart ben ik van dat wachtgeld af en dan zal ik ongetwijfeld worden afgekeurd, ik kom dan in de WAO en verder haal ik mijn verdiensten uit het schrijven. Als mijn foon het weer doet kan ik bovendien de BUMA STEMRA vertellen waar ik zit, want ik krijg nog aardig wat geld van drie nummers van mij, Daily Misery, Sad Sad Girl en Billy, zij zijn wereldwijd uitgebracht, de cd’s zijn volledig uitverkocht en ik denk aan jackpot geluiden. Zo’n foon is voor iedereen belangrijk, je kunt je zaken regelen en dat kan niet met zo’n prepaid kaart, die is al leeg tijdens het wachten. Wat zou er toch in die pil van vanavond hebben gezeten, een heel reddingsplan heb ik bedacht in mijn mandje, een financieel adviseur vraagt daar een vermogen voor, ik zie dubbel, loop wankel, heb de diafragma en een houten kop, maar wat een pil zeg!