Going Underground

Het begint allemaal vreemde vormen aan te nemen, ik maakte vanavond mijn brievenbus leeg en het leek wel alsof er een olifant in had gepoept, het boxje zat bomvol brieven, volledig onverwachte aanmaningen, een bezoek van een sociaal rechercheur en veel gedreig. Ik begin mij te realiseren dat ik in een vrije val naar omlaag zit, waar ik zelf niet meer uitkom, ik kan proberen terug te gaan naar de Stadsbank, een optie, maar dan lig ik 3 jaar aan banden, ik vraag mij af of ik daarvoor 2 keer een levensstrijd heb geleverd, ik kan ingaan op het aanbod voor de Nederlandstalige cd, dan kan ik bij iemand intrekken en ik kan mij laten uitroken, ik denk dat mijn keus al is gemaakt, ik moet alleen nog ernstig aan het idee wennen, een half jaar terug kreeg ik van de gemeente een kristallen karaf met het stadslogo in het glas gegraveerd verder kreeg ik een zwaar zilveren vroedschapspenning, beiden als dank voor 4 jaar inzet in de gemeenteraad, die dank komt nu wel in een heel apart daglicht te staan, het was de gemeentelijke stadsbank die mij in de financiële shit heeft gebracht en alle gemaakte afspraken heeft geschonden, het was het stadhuis waar ik tijdens mijn werkzaamheden een beroerte kreeg, de gemeente was daar niet tegen verzekerd, het is nu de gemeente die mij het vuur aan de schenen legt, lekkere stad, dat Haarlem!