Good Boys In The Wrong

Gisteravond dacht ik dat even dat het helemaal mis ging, ik voelde mij niet goed, na een beroerte moet je niet al te veel stress aan je lijf hebben, want dan is de kans groot dat het mis gaat, de televisie zorgde ervoor dat ik lekker loom werd, er gebeurde eigenlijk niets op tv en daar wordt je wel rustig van. Vandaag naar de apotheek en het UWV, ik heb weer voor 14 dagen medicijnen, en ach, het UWV, het oude arbeidsbureau, ik had het kunnen verwachten, we zijn vandaag gesloten meneer, landelijke banenmarkt, de komende nacht moet de fiets dus weer onder stroom want ze zitten een aardig eind weg, waarom zou het makkelijk gaan als het ook moeilijk kan? Vanmiddag wilde ik toch wel eens weten wat die sociale recherche van mij moet, ik ging daarom naar de sociale club die mij helpt met de papieren, ik kan daar bellen, ze zitten om de hoek dus ik kon mijn nieuwsgierigheid snel bevredigen. Ze wilden met mij praten ivm andere mensen, mensen die hier hebben gewoond voordat ik hier kwam, goddank, dit keer loos alarm. Het sterkt mij wel dat ze ook anderen willen uitroken, ik ken die mensen niet maar toch geeft het iets van een saamhorig gevoel, zouden ze wellicht alle bewoners uit de stad willen wegjagen, ze zijn er gek genoeg voor!