Too Much, Too Soon

Toen ik nog in het schuurtje woonde bij de hospita ging ik bijna dagelijks om met een vriendin, een lieve meid, maar meer dan een platonische relatie zat er niet in, we gingen met elkaar om als broer en zus en ik had op een gegeven moment behoefte aan een arm om mijn schouder. Na een tijdje zoeken had ik contact met een hele lieve meid, we hadden het gezellig, zowel in de kroeg als bij mij thuis. Met Pasen bleef ze een nacht bij mij slapen, en ik voelde mij gelukkig, op de dag van de aanslag met de auto op de bus van het koninklijk huis gingen wij ’s middags naar de kermis, dat zijn herinneringen die je nooit meer vergeet. Op een gegeven moment werd de aarde te heet onder mijn voeten, mijn verjaardag zat er aan te komen en ze zou voor het eerst mijn kinderen ontmoeten, ik kon met dat idee niet omgaan, vond het te vroeg om de kinderen te confronteren met het feit dat papa een nieuwe vlam had, ik vond ook dat ik zelf nog veel had te verwerken, ik maakte vlak voor mijn verjaardag een eind aan de relatie. Ze had nog een blauwe lok in mijn haar zullen maken, naar mijn overleden vriend, idool en voorbeeld Gary Holton. Ik hoop haar nog eens te zien, kan ik tenminste uitleggen hoe het zo is gekomen en misschien wil ze dan alsnog een blauwe lok maken, krijgt ze van mij een goulashkroket!