It's Time The Bastards Fall

Het was Pasen 2010, ik besloot om in de geest van die onzin te handelen, Pasen staat voor een nieuw begin, ik belde een vriend om een afspraak te maken, ik had hem een jaar niet gezien, achteraf ben ik blij dat ik die stap heb ondernomen.Verder traceerde ik mijn jongste zus, ik had haar vier jaar niet gezien, uit schaamte had zij destijds het contact verbroken en ik weet zeker dat zij nooit meer bij mijn dochters hoeft aan te kloppen, teveel op haar kerfstok, teveel rottigheid om te kunnen vergeten. Na 4 dagen betrok zij met haar vriend en een neefje van 2 jaar een hotel in de buurt, geld speelde geen rol, want kort daarvoor had hij totaal onverwacht een erfenis gekregen. Het stel had elkaar leren kennen in een kliniek voor alcohol en drugs, er was nog geen spat veranderd, mijn zus snoof zich van de wereld en mijn zwager deed dat rokend, was de voorraad op, dan werd er opnieuw voor 500 euro besteld. Ik moest en zou een duur huishoudelijk apparaat van 150 euro aanschaffen, terugbetalen had geen haast want geld was er in overvloed. En toen brak er een periode van bekeuringen aan, hij was te stom om verkeersborden te kunnen onderscheiden en iedere week lag er een bon van 550 euro op de deurmat. Ik ben nog drie keer bij ze geweest, de laatste keer nam ik mijn akoesties gitaar, een professionele van 375 euro, mijn digitale camera en een stuk of 20 cd’s mee, dat vertegenwoordigt een bedrag van rond de 700 euro. Na 4 dagen kreeg ik ruzie, mijn zus opende de dag met 5 halve liters bier en mijn zwager met 7 stuks, het kind werd kleingehouden in een box en sprak nog geen woord, ik ging naar huis en liet mijn spullen daar staan. Ik blijk ze pas terug te krijgen als ik de 150 euro heb terugbetaald, ik heb het vermoeden dat mijn gitaar allang is opgerookt en aan mij hebben ze een hele slechte, het gehele verhaal gaat naar de stichting Jeugdzorg en het neefje zie ik wel als hij 16 jaar is, met zulke familie heb je geen vijanden meer nodig, verder wens ik ze al het slechte dat ze maar kan overkomen.