Duck A Fuck!

Het is wel even wennen hoor, voor het eerst in mijn 50 jarig bestaan ben ik voor een tijdje gehandicapt, ik heb nog nooit van die vervelende geintjes gehad, die waren meer voor mijn zusjes, vanuit de tuindeur op het terras vallen en hoppa, gebroken arm en 6 weken gips, Ondanks intensief gesport en mijn aandachttrekkerij als frontman in allerlei bands, ben ik altijd de dans ontsprongen. Ik zit nu in een rolstoel waarvan de kleine wieltjes aldoor blokkeren, zo’n ding uit het wijnjaar nul, en dat zorgt voor extra gevaar, vorige week ging die stoel steigeren, ik kwam op mijn achterhoofd terecht en ik heb echt moeten vechten om niet flauw te vallen. Door een oud echtpaar ben ik van de straat geraapt, ik heb er nog steeds pijn van in mijn knar. Mijn pijnbestrijdingspillen zijn ook niet berekend op de nieuwe pijnen, ik heb continu pijn in mijn linkerbovenbeen en dat wordt onderdrukt door 3x daags een pilletje, het verhaal is nu echter anders geworden, het linkeronderbeen doet ook pijn door de operatie en daar heb ik hard pillen voor nodig, ik zie de dokter vrijdag, in de tussentijd zal ik maar veel zuurstof inhaleren, dat is de makke van het wonen in een buitenwijk, geen coffeeshops, dus geen alternatieven om de pijn op een slimmere manier te bestrijden, verder is het hier vrij rustig aan het Westerlijk front!