Hiroshima Mon Amour

Wanneer hoorde ik het nieuws, donderdag of vrijdag, maakt niets uit, gewoon een paar dagen terug! Aanvankelijk reageerde ik lacherig op het nieuws, ze hadden tenslotte nooit enige vorm van berouw getoond na hun daden in de Tweede Wereldoorlog, zelfs tijdens het bezoek van hun keizer Hirohito aan Nederland werd er niet even sorry gezegd. Na korte tijd ging ik er een stuk genuanceerder over denken, duizenden doden, allemaal mensen zoals jij en ik, een dreigende nucleaire ramp, eten dat je alleen nog maar kunt vernietigen. Onze laatste cd heeft daar goed verkocht, ik herinner mij nog de recensies via Google met van die rare tekentjes, ik snapte er niets van, maar toch was ik trots, ik heb altijd gezegd dat ik er na de release van de volgende cd en paar optredens wil doen, ik ben geïnteresseerd in andere culturen, andere gebruiken, andere mensen en ander eten. De vraag is of Japan er tegen die tijd nog wel staat, wat gaan die reactoren doen, als ze uit elkaar spatten door oververhitting dan zijn het ineens niet meer duizenden doden maar miljoenen doden, allemaal mensen zoals jij en ik, weet je nog, het gros heeft die stomme oorlog niet meegemaakt, net als hier het geval is, de haat, de vooroordelen, het komt louter door de verhalen op school en tijdens je opvoeding, ik hoop dat het goed afloopt, niet met een sisser alsjeblieft!