Sappie

Ik ben blij dat gisteren bepaalde dingen het ineens weer gingen doen, draadloos internet werkte voor het eerst sinds een week, ik schrijf iedere dag, en al die blogs zijn op BartBlog!!! (bartcroos.blogspot.com) belandt, alleen een recent verhaal over Japan ging naar de sociale media, die blog, daar moeten mijn inkomsten in de toekomst vandaan komen, commercieel denken heet zo iets, geloof ik! Ik zat verder de hele dag te wachten op Mike, hij heeft een grote tas met snoertjes van mij, als de boel weer is aangesloten kan ik lawaai maken, helaas, geen Mike, ook hij zit in zwaar vaarwater, wie niet eigenlijk? Mijn escapades buiten huis blijven beperkt tot de tuin, met het OV-groepsvervoer van BIOS durf ik niet meer te reizen zonder integraalhelm, die ene smakker op het plaveisel waardoor ik een hersenschudding opliep, is wat mij betreft wel genoeg, mijn ex wilde komende zondag afspreken in de Hout, daar kan ik alleen maar met BIOS komen, ik ben geen slappeling, maar ik ben blij als ik de 31ste loopgips krijg, ik zit niet te wachten op nog meer averij. Het leven in Japan begint steeds ergere vormen aan te nemen, Frankrijk heeft zich met haar hulp al terug getrokken omdat ze de voorzorgsmaatregelen slecht vinden, ik moet er ook niet aan denken hoor, heb je in de tuin een sjekkie gerookt, moet je eerst je jas laten vernietigen om in je huis te komen in verband met de straling, en die Libiërs maar op ons wachten, misschien kan Jolanda Sap een paar agenten sturen!