De comeback van Bartie Slob

Weg was dat continue optimisme, weg was die zin om er iets van te gaan maken, weg was die levensvreugde, weg was die wens om anderen gelukkiger te maken, weg was dat gevoel van liefde, wat overbleef waren sombere gedachten. Over alleen sterven tussen allemaal onbekenden, over altijd blijven zitten in deze penibele omstandigheden, over altijd weer ruzie, over geld of nog beter, het gebrek daaraan, over mensen die je niet begrijpen, over helemaal alleen zijn op deze wereld en toen zag ik de hond die me zo nodig heeft, ik moest ook denken aan muziek, over dingen op muzikaal gebied die ik maar snel weer eens moet gaan doen. Ineens was de lust om dingen aan te gaan pakken weer volledig aanwezig. Ladies and gentlemen, Bartie Slob entered the building, zandzakken voor de deur!