Tante Han in Amsterdam

Amsterdam heeft iets magisch, het provinciestadje waar ik al zo lang woon, is in bijna niets te vergelijken met Amsterdam. Een stad als Londen heeft dat ook, dat magische, een geheel eigen uitstraling die bepaalde gevoelens oproept. Als kind kwam ik er al graag. Mijn tante, de zus van mijn oma van moeders kant woonde op twee hoog aan de Vijzelgracht op nummer 10. Ik heb het huis de laatste jaren regelmatig op televisie gezien want nu staat de hele boel daar op instorten als gevolg van het gegraaf voor de noord zuid lijn. Tante Han had zo n ouderwetse crapeau en die duwde ik altijd naar het voorraam om trams te tellen. In die tijd had je grijze trams maar het was een sport om de blauwe trams te tellen want voor de grijze trams had je blauwe. We gingen ook vaak naar Artis of naar de roltrappen in de Bijenkorf en etalages kijken was toen ook nog leuk maar het leukste was toch de Cineac. Een bioscoop waar je na betaling vrij naar binnen kon gaan want ze hadden een doorlopend programma en als je dan iets zag dat je al eerder had gezien dan ging je weer naar buiten. De dikke en de dunne werden er gedraaid, misschien draaiden ze er ook wel andere dingen maar die ben ik dan vergeten. Een prachtige tijd heb ik daar gehad in Amsterdam en dan met name aan de Vijzelgracht. De doordringende geur van gerst van de Heineken brouwerij die iets verderop stond hoort ook nog bij het plaatje en het spelen op de zolder en de spikkeltjes mayonaise die ik op de garnaaltjes mocht doen want tante Han at geregeld een toastje met garnalen. Tante Han was een leuke vrouw. Na verloop van tijd kreeg ze een andere woning, een flat in Alkmaar. Ook in Alkmaar zal tante Han een leuke vrouw zijn geweest maar ik vond haar toch veel leuker toen ze nog in Amsterdam aan de Vijzelgracht woonde!