Het leven moet worden geleefd

Namedropping, ik heb er nooit aan gedaan want ik loop niet te koop met mijn privé leven. Mijn vrienden zijn mij heilig dus alles blijft in mijn hoofd en daar zit het goed. En toen kwam dus die logee met al zijn fantastische verhalen waar ik doorheen heb geprikt maar wat overbleef is toch die tip van hem. Ik moet maar eens meer gebruik gaan maken van al die namen want zij vormen wel de weg naar een nieuwe carrière voor mij. Ik denk dat comeback meer het juiste woord is maar dat gebruik ik eigenlijk nooit dus we houden het maar bij carrière. Het huidige werk neemt nog een kleine acht maanden in beslag en weliswaar kan ik daarna nog gebruik maken van een wachtgeld regeling maar ik wil ook nog wat doen met mijn leven, ik wil andere plaatsen zien, andere culturen leren kennen en vooral wil ik dat mijn oeuvre groter wordt zodat ik ooit iets nalaat waar anderen nog wat aan hebben, financieel maar ook puur voor het genot om te luisteren of te lezen. Ik wil weer het podium op en rondtrekken langs de zalen. In de zomer de festivals met de houtvuren na afloop en daarna in de bus met de vliegtuigstoelen deel ik niet meer een fles gekoelde jenever maar zware shag en verder de verhalen die het leven maken tot een aangenaam iets en de wil om te veranderen en dat ook daadwerkelijk te doen en toen was het circus weer in de stad. Alles neemt weer zijn aanvang en we gaan door met waar we ooit zijn gebleven want we krijgen er maar geen genoeg van. Het is de adrenaline die er uit moet en de diepe wens om weer wat te beleven, bijvoorbeeld dat verhaal van die drie zwartleren jackies met daarin drie rockers met fantastische kapsels die in een greppel de ontploffing van een personenauto aanschouwden of de blik van de dame die in de lift van de parkeergarage ons vol afschuw aankeek omdat we naar ui en knoflook stonken. De stemmen moesten die dag optimaal zijn want de achtergrondzang moest worden opgenomen en daar kwam die rotlucht dus vandaan maar dat kan ik die dame niet meer vertellen want ze is gevlucht, of die parkeergarage in Amsterdam waar we wel erg lang deden over het vinden van de uitgang omdat de bochten oneindig waren en daarom ben ik er weer klaar voor want het leven moet worden geleefd, amen!