Weekend London

Toen het eindelijk wat slechter met mij ging mocht ik gebruikmaken van de achterkamer, mijn grootouders noemden dat vertrek hun serre maar het was gewoon een aanbouw uit de jaren dertig. Ik had een echt bed en daar kon ik nog eens lekker op revalideren zeg! Op warme dagen had ik de klapdeuren openstaan en dan kreeg ik geregeld bezoek van de padden uit buurman zijn verwaarloosde vijvertje. Ik werd op een keer midden in de nacht wakker omdat ik voelde dat ik werd aangekeken. Op mijn kussen zat een pad en ik hoop dat hij met de schrik is vrijgekomen. Op een dag moest ik weg, de kinderen van kennis kwamen logeren want hun ouders waren de hort op en ik wilde toch altijd zo graag naar Londen dus. En ik ging naar Londen. Met de taxi naar het vliegveld en twee loopstokken in de kofferbak want officieel was die beroerte nog niet aan het licht gekomen dus ik had nog geen medicijnen en iedere ochtend moest ik mijn maag legen waar ik dan weer wel medicijnen voor had om de pijnen nog enigszins te kunnen bestrijden en daar zat ik dan op een kamer op drie hoog. Zonder lift om mijn etage te bereiken en een badkamer op een andere etage zodat ik de wastafel maar als urinoir gebruikte en de stoepgoot van het hotel zal ik nooit meer vergeten want daar heb ik toch regelmatig mijn maaginhoud kunnen laten en dan de terugweg met al die vriendelijke beambten op het vliegveld die enorm bereidwillig waren en hielpen om mijn leed nog wat te verzachten en toen was ik weer thuis rond middernacht en mijn gezin was erg blij, althans dat denk ik want ze sliepen al en toen ging ik maar slapen.