Nog steeds niet verbaasd

Het is zomervakantie, op straat is het uitgestorven en het lijkt of iedereen het wat rustiger aandoet. Bij de dokter krijg je een callcenter aan de lijn en het beëindigen van een rekening bij de bank blijkt voor de medewerker een loodzware opgave Bij de andere bank heeft een medewerker het ook al zo zwaar met mij omdat ik een meegroeirekening voor mijn dochters aanvraag. Nadat ik al een keer naar huis ben gestuurd voor de burgerservicenummers blijkt dat ik de meiden had moeten meenemen en eigenlijk had ik mijn ex ook mee moeten nemen want de meiden staan tenslotte bijgeschreven in haar paspoort. Ik kreeg vroeger van mijn opa een rijkspostspaarbankboekje met daarop 2 gulden vijftig. Hij was heel erg trots want hij had het boekje voor zijn oudste kleinkind geopend en hij had een rijke carrière opgebouwd bij dat bedrijf van het spaarbankboekje. Hij had er lesgegeven over telegraferen en op het werk had hij mijn latere oma ontmoet die telefoniste was. Ze had nog gewerkt met zo n groot schakelbord met allerlei stekkers. Een lang huwelijk hebben ze gehad en twee dochters kwamen uit het huwelijk voort. Ik ben die oudste kleinzoon en ik ben nooit meer verbaasd, ook niet omdat ik geen spaarbankboekje kan openen voor mijn dochters, ik ben niet verbaasd.