Papa

Op de voorlaatste dag van zijn leven was ik de hele dag bij mijn vader. Mijn moeder ging een dagje weg en ik nam intrek in het ouderlijk huis. Na de lunch gingen we met de auto naar IJmuiden waar hij altijd graag kwam en na de haring gingen we naar zijn favoriete zangduo want daar had ik het adres nog van. Ik heb hem daar voor het eerst zien huilen mijn vader nadat hij ze had bedankt voor de mooie muziek en toen snel naar huis want hij was helemaal op. Hij pakte mij vast bij het autoverlaten en zei dit vond ik prachtig maar het was wel erg zwaar en daarna terug naar de bank waar hij al maanden lag. De dag erna was ik jarig. In de ochtend naar vader want hij moest naar het ziekenhuis en ik ging met hem mee. In de namiddag ging ik weer naar hem toe maar dit keer met gezin en een pan eten om alles nog eens lekker te vieren en toen was hij er eigenlijk al niet meer. Een waas over de ogen en de weg al helemaal kwijt. Een dag later was hij officieel overleden. Het werd toen erg druk voor mij want ik ben de oudste en de geestelijk gehandicapte zus en de aan alcohol verslaafde zus daar heb ik niets van te verwachten dus regelen en afspraken maken en bellen en verre familie te woord staan en een crematie en nog heel veel meer en ik vergat in die drukte helemaal om te huilen, te grienen want wat heb ik van hem geleerd en wat heb ik van hem gehouden. Dag Pap.