De mevrouw van de gemeente

Vandaag kwam er een dame van de gemeente op bezoek. Ik had een aanvraag ingediend voor een verhuisadvies en een vervoersvoorziening. Ik ben uit mijn driewieler gegroeid en mijn inschrijving als woningzoekende moet worden aangepast. De dame kwam kijken in wat voor staat ik was en de staat waarin ik woon. Met mij gaat het best aardig en mijn poppenhuisje is beslist wat te klein. Het moet allemaal leiden tot andere woonruimte en nog snel ook want ik moet voor het eind van het jaar uit mijn poppenhuisje. De hospita gaat haar huis verkopen en vertrekt daarna richting Zutphen. Lijkt me niet leuk om daar als westerling te komen wonen. Een veel kleinere gemeente in een andere provincie die in haar denken nogal verschilt met wat er gangbaar is in de randstad. Een wildplasser wordt doorgaans in Zutphen zwaarder gestraft dan ik Haarlem omdat de rechtsorde in Zutphen nou eenmaal wat sneller geschokt is, maar dit terzijde. Waarschijnlijk zit ik met de kerst al ergens anders en dat kan nooit erger zijn dan mijn laatste kerstmis. Ik kwam op eerste kerstdag beneden want ik had kort daarvoor een slaapkamer gekregen. Ik nam plaats aan de verlaten eettafel en daar heb ik een half uur gezeten. Na een half uur zei mijn jongste pap, er ligt nog een pakje voor je onder de boom. Toen ik het pakje had uitgepakt ben ik maar weer naar de slaapkamer gegaan want er was toch niemand die met mij wilde praten. De rest van de kerstmis was al niet veel beter en ook de apotheose, de oudejaarsavond was er een voor in de boeken. Kort daarna het poppenhuisje waar ik nu zeven maanden zit en de toekomst is nu weer eens volledig onbekend. Een heel huis, een etage, met een tuin of zonder. Ik wil drie slaapkamers of meer. Een vaste slaapkamer voor mijn meiden want dat komt in een contract te staan en een kamer voor een logee want ik wil graag mensen om mij heen en ik kan niet al te lang alleen zijn, ik wil een huis waar liefde in zit, waar respect is onder elkaar en saamhorigheid zo van wij vormen een front tegen de rest van de wereld, niemand kan ons wat maken want wij steunen elkaar. Zo’n huis sta ik nu dus nu voor ingeschreven en die mevrouw gaat het allemaal voor me regelen.